Беларуская энцыклапедыя

Ганаровы грамадзянін // Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. – Мінск, 1997. — Т. 5. — С. 20.

1) прывілеяванае званне, устаноўленае ў Рас. Імперыі ў 1832 для асобных груп гараджан. Г. г. вызваляўся ад падушнагападатку, рэкруцкай павіннасці, цялесных пакаранняў. 2) Званне, якое ў Рэспубліцы Беларусь і некаторых іншых краінах надаецца мясцовымі органамі дзяржаўнай улады асобам за іх асабістыя заслугі перад пэўным горадам.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.